Yeah, de lenzen zijn binnen....

Het is weer een poosje geleden dat ik hier geschreven heb. Dagelijkse leven heeft altijd voorrang...

Maar in de tussentijd zijn mijn nieuwe lenzen voor mijn mobiele telefoon gekomen.

In de eerste instantie was ik erg teleurgesteld, omdat de lenzen niet op het metalen stukje rond de lens op mijn telefoon bleven zitten. Aandachtspunt voor mezelf: niet in de auto al pakketjes openscheuren, en zonder te lezen de boel proberen te gebruiken.

Vannacht kreeg ik een openbaring: ik kon een metalen (afsluit)ringetje rond mijn lens plakken, dan zou het wel lukken. Ringetjes uit de voorraad gepakt, tweecomponenten lijm gepakt. Even uitgeprobeerd zonder lijm, en ja, het zou werken.
Tweecomponenten lijm gemengd en op ring gesmeerd. Verdorie, duurt uur voor handelbaar, en 24 uur voor het is uitgehard. Het is niet anders. Voorzichtig ring om lens geplaatst.
Pakketje verder opengemaakt, en wat blijkt....

Er zitten al voorgelijmde metalen ringetjes in het pakketje....

Gelukkig duurt het een uur voor tweecomponenten lijm gesettled is. Snel ring eraf, voorzichtig schoonmaken zodat er geen lijm op lens komt.
Rand om lens weer vetvrij maken (wattenstaafjes en stukje citroen, een uitkomst).
Voorzichtig beschermvelletje van ringetje afgehaald, en nog voorzichtiger ringetje om lens geplakt. Stevig aandrukken. Nog een keer stevig aandrukken. En nogmaals (drie keer aandrukken staat er op de beschrijving. Een leuke vertaling uit het Chinees trouwens).

Voorzichtig lens geplaatst en zie hier de resultaten van de macrolens. De resultaten van de wijde hoek, en de fisheyes komen nog, daar moet ik nog een mooi onderwerp voor verzinnen.

Het spinnen seizoen is vroeg dit jaar...

Broddeltjes en foto's uit de oude doos

Voor de Eerste Communie van Marije:

Rood koraal en glaskralen

The Hanging Bee:

That's when I knew, that the Hanging Bee
Was the Bee of life
New life for me.
A Bee with a hope new hope for me
A Bee with a lot new love for me
The Hanging Bee, The Hanging Bee

 (Vrij naar: "The Hanging Tree" van Marty Robbins)

Terraria oftewel plantjes achter/in glas...

Gezegend met een onhebbelijke allergie voor alle viervoeters met haar heb ik al vroeg mijn wens voor dieren gericht op reptielen en amfibieën. Wat was ik blij toen ik op de Ceintuurbaan Vivaria tegenkwam. Mijn toenmalige lief had heel saai mij verboden om slangen te nemen, of wat voor ander reptiel dan ook, dus ik dacht dat ik hem wel enthousiast kon maken voor kikkers. Prachtige, kleine, felgekleurde, ontzettend giftige, kikkers. Ook dat ging niet door.

Uiteindelijk kocht ik in een enthousiaste bui toch twee Mississippi zaagrug waterschildpadjes (vast niet de originele, echte naam). Turk en Burg werden groot, en voor hun kwam wel een grote bak met planten, maar echt op een terrarium leek het nog steeds niet.

Nu heb ik de hoop op levende have helemaal opgegeven, maar op verschillende blogs zag ik hoe langer hoe meer 'open terraria'. Glazen schalen, vazen, windlichten e.d. gevuld met planten. Ik keek jaloers naar o.a. de volgende plaatjes uit de catalogus van Westelm:

Shane Powers Hangend glas

Terraria van Westelm

De bananenmuffins van Bridget Jones

'Het Dagboek van Bridget Jones'  heb ik niet gelezen. En ook de film heb ik nooit gezien. Nooit behoefte gehad aan de perikelen van een meiske met overgewicht. Dat is immers het leven dat ik leid (lijd?).

Vervelend gevolg van overgewicht is een diagnose diabetes II. En laat nu de echte Bridget Jones een boek hebben geschreven over diabetes. Het Grote Diabeteskookboek is wat mij betreft een aanrader. Een vriendin van mij vond het een verschrikkelijk boek, dus eerst maar even langskomen om te kijken of je het wat vindt, mocht je belangstelling hebben.

Toen ik jarig was heb ik muffins gebakken voor mijn leerlingen. Het recept kwam uit dit boek. Het grappige was dat één klas de muffins erg lekker vond, en de andere klas niet. Er wordt relatief weinig suiker in dit recept gebruikt. De klas die de muffins niet lekker vond is de drukke klas.

Onderzoeksvraag: Is er verband tussen de gewenning aan suiker bij kinderen, en het drukke gedrag in de klas? Observatie: kinderen die de muffins niet zoet genoeg vonden (zoeter gewend zijn), zijn drukker.

 Ik voel mij niet geroepen om antwoord te geven op deze vraag. Wanneer iemand hier iets zinnigs over wil zeggen zou ik dat op prijs stellen.

Na de sprong het recept.

In de pen....

De volgende zaken zullen de komende weken ook hier op het blog verschijnen:

1. De handleiding: 'Hoe rol ik een merengue.'
2. De handleiding: 'Hoe vouw ik een strikje, stap voor stap.'
3. De handleiding: 'Hoe maak ik deze ketting.'

Twee 'kunstwerkjes'

Eén van de problemen in mijn huis is dat alle muren wit zijn. Een bewuste keuze, omdat het huis op die manier ruimer lijkt. Mooier is het dan wanneer er iets van kleur tegen de muur hangt. Voorheen hingen er tegen mijn muren zwarte drakenkandelaars. Maar nu het huis verkoop klaar moet zijn, zal er toch wat gangbaarders tegen de muur moeten.
Eigenlijk had ik twee Griekse pentekeningen gekocht voor de witte plekken. Maar eenmaal thuis bleken deze tekeningen toch wel erg klein.

Naar aanleiding van een posting van Jennifer op Epbot ben ik dit weekend aan het vouwen geslagen. Oude kranten zijn uitstekend oefenmateriaal. Ik zal later een aparte uitleg geven over het vouwen van deze strikjes. (Via Epbot kan je een turorial in het Engels vinden).

Een opengebarste kers...

Nee, niemand is op mijn dure pondje kersen gaan staan.

Maar ik 'popped my own cherry' en ben mijn blogmaagdelijkheid nu kwijt.


Op dit moment ben ik bijna 'tussen banen in'. En naast solliciteren, lezen, mijn Lief vervelen, en alle gewone dagelijkse dingen in doe ik eigenlijk ook nog heel andere dingen. Koken, knutselen, mijn huis langzaam verkoopklaar maken.

En dat is op dit moment zo'n beetje het belangrijkste. Ik woon erg lekker in mijn bedoeninkje, maar het is geen gezellig standaardhuis. Commentaar van bezoekers: 'Wat is je huis vol." (De meeste boeken zijn nu in de berging). "Het lijkt wel een kantoor/praktijkruimte." (Geen tv, alleen een pc en veel studieboeken en mappen).
Dus gewapend met kennis die ik via het internet opdoe zal ik mijn huis kamer voor kamer aankleden. Foto's voor en na van het huis komen niet. Mijn huis blijft een enigma, maar foto's van de dingen die ik maak zal ik wel plaatsen. En hoe ik ze gemaakt heb.

Daarnaast zo nu en dan 'instructables' van gerechten die ik heb gemaakt. Niet de perfecte resultaten en foto's zoals op veel blogs, maar ook met de fouten die ik maak. Nobody's perfect toch?